28 Nisan 2017 Cuma

Anıcık

Hani bazı anlar vardır hayatta, ne olduğuna ana dair fikirlerin netleşemediği; bazen iyidir bu!

Kendi içinde çelişkisi olmayanın sorgulama ve gelişme yeteneği körelmiştir çünkü. Hayat bir şekilde rutine oturmuş, yaşamı meziyet haline getiren prensipler sabitlenmiş ve gelişim tamamlanmıştır ruh ve bedende… İşte tam bu anda gelişim tükenmiş, geleceğe dair içerikler anlamsızlaşmış ve hayaller tükenmiştir.

Bu süreçte öncelikle derin bir nefes alıp, yaşam anına farklı bir açıdan bakmak gerektir; malum, farklı açıdan asla aynı görünmez ne cisim ne de gölge… Dost gördüğün ile düşman sandığın bir anda farklılaşır; sert sınırlar yavaşça kaybolur, olumsuz sandığın aslında bir ümit tohumudur yavaşça yeşerip mahsule dönüşecek.  


Unutulmamalı ki aslında her seçiş bir vazgeçiştir nefes aldıkça…

Hiç yorum yok: